Είστε εδώ
Αρχική Σελίδα > Αρχείο > H διαφθορά στην πολιτική είναι το… οξυγόνο της.

H διαφθορά στην πολιτική είναι το… οξυγόνο της.

Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου
(Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

Έγραφε εδώ και μερικές δεκαετίες ο Αυστριακός φιλόσοφος Κ. Πόππερ (1902 – 1994) για το μόνιμο αυτό φαινόμενο:«Δύσκολα θα βρίσκαμε έναν άνθρωπο που να μην έχει διαφθαρεί απ’ αυτήν. Με τα λόγια του Λόρδου Αcton: κάθε δύναμη διαφθείρει και η απόλυτη δύναμη διαφθείρειαπόλυτα» (βλ. Κ. Πόππερ: «Η ανοιχτή κοινωνία και οι εχθροί της», τομ. Α’  Αθήνα 1980, εκδ. «Δωδώνη», σελ. 229, πρβλ. και τα άρθρα μου: «Η φαυλότητα ως στοιχείο της Πολιτικής», στα «Πολιτικά Θέματα», της 25-12-1992 και «Η διαλεκτική της διαφθοράς μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας», στα ίδια, της 21-5-1993). Όσοι το κατάλαβαν αυτό θα διαπρέψουν. Αλίμονο σε όσους το αναλύουν και στέκονται μακριά!
Ο άνθρωπος λατρεύει, γενικά τη χαβούζα και τη δύναμη. (H «χαβούζα», ιδιαίτερα για τον Έλληνα, είναι δικό μου). Για τη δεύτερη ο φιλόσοφος Μ. Ράσσελ (1872-1970), αναφερόμενος στη δύναμη έγραφε και τα εξής: «Η απλή κατοχή δύναμης,τείνει να δημιουργήσει έναν έρωτα για δύναμη, που είναι ένα πολύ επικίνδυνο κίνητρο, γιατί η μόνη σίγουρη απόδειξη της δύναμης συνίσταται στο να εμποδίζεις τους άλλους να κάνουν αυτό που θέλουν… ο έρωτας της δύναμης είναι προφανώς το κυρίαρχο κίνητρο πολλών πολιτικών ανδρών. Είναι ακόμη η κύρια αιτία των πολέμων…» (βλ. το έργο του: «Πολιτικά Ιδεώδη», εκδ. «Ζαχαρόπουλος», Αθήνα 1975, σελ. 67. Σημειώνεται ότι η πρώτη έκδοσή του έγινε στις ΗΠΑ το 1917). Συνεπώς, θα έλεγα ότι όση περισσότερη δύναμη επιδιώκει ο πολιτικός τόσο περισσότερο διαφθείρεται… αλλά και τόσο τιμάται από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων, όπως το φαινόμενο αυτό το επεσήμανε ο Πλάτων στην «Πολιτεία» γράφοντας: «Οι περισσότεροι δεν δυσκολεύονται να μακαρίζουν και να τιμούν και κατ’ ιδίαν και δημόσια τους φαύλους εκείνους που έχουν τα πλούτη και την δύναμιν…» (Βιβλίου Β’). Tουτέστιν: κοινωνίες και πολιτικοί είναι μια σαχλαμπούχλα.
mm
Π. Παπαγαρηφάλλου
Ο Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου είναι πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων από το 2009. Γεννήθηκε στη Λάρισα. Σ' αυτή την πόλη έζησε τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές, αλλά και για λόγους καταδίωξης, θα σπουδάσει: Πολιτικές Επιστήμες, Νομικά, Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες. Στο διάστημα αυτών των χρόνων ανέπτυξε πλούσια φοιτητική συνδικαλιστική δράση στο χώρο των επιστημόνων, από τη θέση του αντιπροέδρου του Συλλόγου Πτυχιούχων της Παντείου Σχολής, της οποίας γίνεται επιστημονικός βοηθός το 1964 και απολύεται το 1967 λόγω κοινωνικών φρονημάτων. Το 1968 συλλαμβάνεται και αρνούμενος να υπογράψει "Δήλωση" αποκήρυξης του ΚΚΕ εκτοπίζεται για τρία χρόνια στο Παρθένι της Λέρου. Μετά τη μεταπολίτευση θα παραμείνει εκτός των πολιτικών κομμάτων. Η επιλογή αυτή επέδρασε αρνητικά, τόσο στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία όσο και στην κοινωνική αξιοποίηση των επιστημονικών του εφοδίων, και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα οποία λεηλάτησαν διάφοροι άσχετοι κομματικοί. Το 1973 βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών, σε μυστικό διαγωνισμό, για το πρωτότυπο ιστορικό του έργο γύρω από τους γεωργικούς και ναυτικούς συνεταιρισμούς, ενώ το 1991 βραβεύεται ξανά από την Ακαδημία για το συνολικό του έργο, το οποίο αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση. Το 1976, ο Δήμος Αθηναίων τον βραβεύει για την επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση και για τις προτεινόμενες λύσεις των προβλημάτων της. Το 1978 εκλέχτηκε άμισθος υφηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εξ' αιτίας αυτής της εκλογής θα βρεθεί ανακρινόμενος στο 535 γραφείο του Υπουργείου Παιδείας ως "επικίνδυνος κομμουνιστής"! (Ιούλιος του '78). Το 1978 υπήρξε συνιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού "Τοπική Αυτοδιοίκηση" το οποίο κυκλοφορεί ακόμη με άλλη διεύθυνση. Έκανε διαλέξεις και εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και πρωτοστάτησε στην ίδρυση επιστημονικών εταιριών και κινήσεων όπως π.χ. της Εθνικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνος (1964), της εταιρείας Φίλων του Συνεργατισμού (1973) και της Κίνησης Ενεργών Πολιτών (1992), των οποίων διετέλεσε πρώτος γενικός γραμματέας. Δημοσίευεσε δεκάδες επιστημονικές εργασίες και εκατοντάδες άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο για επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Αφήστε μια απάντηση

Top