Είστε εδώ
Αρχική Σελίδα > Slider > Πώς παραχωρήθηκε το όνομα της Μακεδονίας από τις κυβερνήσεις Κ. Μητσοτάκη και Α. Παπανδρέου (μέρος Γ’)

Πώς παραχωρήθηκε το όνομα της Μακεδονίας από τις κυβερνήσεις Κ. Μητσοτάκη και Α. Παπανδρέου (μέρος Γ’)

Του Προέδρου «Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων» Πολίτη Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

 

μέρος Γ’ (Συνέχεια)

  1. Οι εξελίξεις καλπάζουν γύρω από το όνομα ενώ η διαφθορά θεριεύει στην Ελλάδα. Εν μέσω διγλωσσίας, δολιχοδρομιών, ψευδολογίας και ξεπεσμού της εν Ελλάδι ατομικής καί πολιτικής ηθικής, το όνομα της Μακεδονίας, όλο και περισσότερο καθιερώνεται στη διεθνή κοινότητα υπέρ των Σκοπίων, τα οποία αυθαδιάζουν διαπιστώνοντας την φοβική στάση των Ελλήνων Πολιτικάντηδων. Δηλώνουν: «Η Ελλάδα θα πρέπει να διορθώσει τη στάση της απέναντί μας» (βλ. όπ.π. σελ. 142. Και τα εδώ γεγονότα έχουν ως πηγή το έργο μου: «Το χρονικό της Εθνικής Μειοδοσίας και ονόματος της Μακεδονίας, στη δεκαπενταετία 1990-2005, εκδ. «Γεωργιάδη», Αθήνα 2005).
  2. Υπό το πλέγμα αυτής της αρρωστημένης κατάστασης που κυριαρχεί στην Ελλάδα, ανατέλλει το νέο έτος 1995 με τούτη τη δήλωση του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκη ο οποίος ανασκοπώντας την προϊουσα εγκατάλειψη των εθνικών μας θεμάτων από τους κυβερνώντες, γράφει και τα εξής για την απεμπόληση του ονόματος: «Η ιερά υπόθεσις της νοσφίσεως του ονόματος της Μακεδονίας μας από τα Σκόπια ουσιαστικώς εγκαταλείπεται» ενώ αναφερόμενος στους εκβιασμούς των Ευρωπαίων λέει ότι: «Οι Έλληνες δεν υπήρξαμε ποτέ αργυρώνητοι», συνιστώντας ν’απαιτήσει η Ελλάδα «ανάκτηση της εθνικής μας αποφασιστικότητος και αγωνιστικότητος» (βλ. όπ.π. σελ. 148 και «Εστία» 3-1-1995).
  3. Τα πάντα δρομολογούνται για τον μεγάλο εθνικό συμβιβασμό.

Ο υπουργός Θ. Πάγκαλος μιλώντας σε ραδιόφωνο, στις 3 Απριλίου 1995, διακηρύσσει ευθαρσώς: «Πρέπει η Ελλάδα ν’ αναγνωρίσει τα Σκόπια ως ¨Μακεδο­νική Δημοκρατία των Σκοπίων¨, ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου, από το «ποτέ σε απ’ευθείας διάλογο με τα Σκόπια» την εποχή αυτή «βάζει μέσον να δεχθούν οι Σκοπιανοί τον διάλογο» (βλ. όπ.π. σελ. 164-165).

  1. Στα τέλη του πρώτου δεκαημέρου του Απριλίου έρχεται στην Αθήνα ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και αρμόδιος για το θέμα Ρ. Χόλμπρουκ, που κομίζει εντολές και αποφάσεις, τις οποίες σκιαγραφεί αντιπολιτευόμενη εφημερίδα: «Ενδοτική σε όλα η κυβέρνηση. Μας βάζουν θηλειά οι 3 Νονοί του Κλίντον. Μοιράζουν το Αιγαίο και βαφτίζουν τα Σκόπια Μακεδονία» (βλ. όπ.π. σελ. 166 και εφ. «Απογευματινή», της 9-4-1995).

Ο Αμερικανός επίσημος αναχώρησε χωρίς να  μάθουμε τίποτα για τις συνομιλίες που είχε με τον Παπανδρέου και τον υπουργό του ΥΠΕΞ Παπούλια, αλλά όλα δείχνουν ότι ο συμβιβασμός είχε δρομολογηθεί και αφού η Ελλάδα είχε αποδεχθεί την de facto ονομασία των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία (βλ. όπ.π. σελ. 191).

  1. Αρχές Σεπτεμβρίου 1995, ο υφυπουργός των ΗΠΑ ξανάρχεται μυστικά στην Αθήνα, για να προετοιμάσει «το πρελούντιο της Εθνικής Μειοδοσίας», όπως σχολίαζα τότε.

Η νέα άφιξη του Χόλμπρουκ οδηγεί ευθέως στην ωμή κατάλυση της εθνικής μας ανεξαρτησίας, αφού ανάγκασε τον Παπανδρέου, όντως άρρωστο, να κάνει στροφή 180ο ως προς το όνομα.

Είναι η 5 Σεπτέμβρη του 1995 που οι ΗΠΑ υπαγορεύουν τη διαβόητη «Ενδιάμεση Συμφωνία» με τα Σκόπια και επιβάλουν, τις απ’ευθείας διαπραγματεύσεις (βλ. όπ.π. σελ. 194-198, όπου και σχόλια ολοκλήρου του αθηναϊκού Τύπου). Η «Αυγή» γράφει: «Απ’ευθείας διάλογος Made in USA» και ο «Ριζοσπάστης»: «Από το αυτί και στο δάσκαλο», ενώ η «Απογευματινή» είναι περισσότερο αιχμηρή: «Με μυστική συμφωνία ο Ανδρέας εξόφλησε το προεκλογικό χρέος του στους Αμερικανούς. Χάρισε το όνομα στους Σκοπιανούς», και ο «Ελεύθερος» κάνει λόγο για «Μαριονέτες των Αμερικανών».

  1. Αυτή η κατάπτυστη εθνομειοδοτική συμφωνία υπογράφτηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Σεπτεμβρίου 1995. Οι Σκοπιανοί πανηγυρίζουν τη διαβόητη «Ενδιάμεση Συμφωνία», η οποία αποφεύγει να ονομάσει την Ελλάδα -ως υπογράφουσα χώρα- και την χαρακτηρίζει «Πρώτο Μέρος» ενώ τα Σκόπια ονομάζονται «Δεύτερο Μέρος».

Επρόκειτο για μια Συμφωνία ευτελισμού της Ελλάδας, τόσο για το περιεχόμενό της όσο και για τον τρόπο ανακοίνωσης και συνταξής της.

Ο αποπεμφθείς υπουργός Α. Σαμαράς δήλωνε οργίλως: «Έστω κι’αυτή τη στιγμή οι γνωστοί εργολάβοι του συμβιβασμού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ν’αντιληφθούν τον κίνδυνο που συνεπάγοτναι για την Ελλάδα οι ενέργειές τους», ενώ ο Πρόεδρος του «Συνασπισμού» Κωνσταντόπουλος δήλωσε: «Η εικόνα, που δόθηκε είναι εικόνα προτεκτορά του. Από το σύνθημα η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, φθάσαμε στο ν’ανακηνώνει ο Αμερικανός διπλωμάτης έξω από το μαντρότοιχο της πρωθυπουργικής κατοικίας τι απεφάσισαν για την Ελλάδα οι Αμερικανοί», ενώ ο άλλοτε… εθνικόφρων Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλος, έσπευσε να στηρίξει την καταρρέουσα κυβέρνηση Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντας «θετικές τις εξελίξεις στο θέμα των Σκοπίων», δεχόμενος τα πυρά της Ν.Δ. (βλ. όπ.π. σελ. 199-205 όπου και δημοσιεύματα Αθηναϊκού Τύπου).

Ο υπουργός ΥΠ.ΕΞ. Κ. Παπούλιας, από την πλευρά του, αισθάνθηκε ανακούφιση απ’ αυτή την αχαρακτήριστη Συμφωνία δηλώνοντας ότι: «Οδήγησε στην αποδέσμευση της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής από μια αγκύλωση που την επι­βά­ρυνε πάρα πολύ». (βλ. όπ.π. σελ.205 και «Ελευθεροτυπία» της 14-9-1995, σελ.7).

Ο γράφων σχολίαζε καυστικά: Οι λαϊκιστές είναι ζογκλέρ της πολιτικής απάτης!

  1. Επειδή όμως οι κοπριτοψηφοφόροι της Ελλάδας αισθάνονται –όλως ανεπιτρέπτως και «υπερήφανοι» – παραθέτω εδώ τα παρασκήνια αυτής της γραικύλικης Συμφωνίας όπως τα κατέγραψε σε βιβλίο του, λίγα χρόνια αργότερα, ο αρχιτέκτονάς της Αμερικανός υφυπουργός Ρ. Χόλμπρουκ.

Ιδού ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου. Ιδού το ΠΑΣΟΚ της ξευτίλας. Ιδού η Ελλάς της Μπανανίας.

Αντιγράφω από τις σελ. 326-327, του πιό πάνω έργου μου, από την εγγραφή «Κυριακή, 3 Μαΐου 1998, και με τίτλο: «Πώς ο Α. Παπανδρέου εκχώρησε στα Σκόπια το όνομα ¨Μακεδονία¨ – Εθνικός εξευτελισμός»!

Ρ. Χόλμπρουκ: «Προσγειωθήκαμε στην Αθήνα αργά το πρωί της 4ης Σεπτεμβρίου! Ο Κρίς Χιλ και ο ασκών Καθήκοντα πρεσβευτή στην Αθήνα Τόμ Μίλερ συνέταξαν ένα σχέδιο ανακοίνωσης μέσα στο αυτοκίνητο, που με μια μεγάλη αστυνομική συνοδεία μας μετέφερε στο υπουργείο Εξωτερικών. …Όταν φθάσαμε στη βίλα της Εκάλης δεν είδαμε πουθενά τον Παπανδρέου. Αντί γι’αυτόν μας υποδέχθηκε η κυρία Παπανδρέου με ένα εκπληκτικό σχεδόν διαφανές κοστούμι πιζάμα, που έκρυβε ελάχιστα τα κρίσιμα σημεία της εντυπωσιακής ανατομίας…»

(Σημ. γράφοντως: Η Ελλάς ψυχορραγούσε και η πρωθυπουργική σύζυγος έκανε προκλητικές εμφανίσεις ενώπιον ξένων διπλωματών.)

Συνεχίζει ο διπλωμάτης των ΗΠΑ:

«Ήξερα ότι δεν θα συμμετείχε, στη συνάντηση, αλλά θα είχε πολύ μεγάλη επιρροή πάνω του. Τήν τράβηξα κατά μέρος και της είπα ότι μετέφερα ένα μήνυμα του Γκλιγκόροφ, το οποίο έδινε μια μοναδική ευκαιρία στον σύζυγό της. Της είπα ακόμη ότι ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να γράψει Ιστορία εκείνη την ημέρα…», Ιδού, λοιπόν, πως «γράφτηκε η Ιστορία» αυτή την αποφράδα ημέρα της 4ης Σεπτεμβρίου του 1995, η οποία ανακοινώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 και ιδού πως: «Προκειμένου να δώσουμε -συνεχίζει ο Χόλμπρουκ- κάποιου είδους πολιτική κάλυψη στον Παπανδρέου προτείναμε να εκδοθεί, μια ανακοίνωση… Ο Παπανδρέου έμοιαζε εμφανώς κουρασμένος… δεν έμοιαζε σε θέση να αποφασίσει…»

Το γεγονός της πλήρους βιολογικής αδυναμίας του Παπανδρέου, δίνει την ευκαιρία των πρωτοβουλιών στον Χόλμπρουκ, ο οποίος συνεχίζοντας γράφει: «Αφήστε τότε τις ΗΠΑ να λειτουργήσουν για την υπόθεση των Σκοπίων… θα πάμε τώρα στα Σκόπια, θα ακούσουμε τον Γκλιγκόροφ και θα σας τηλεφωνήσουμε από το γραφείο του… Με φωνή τρεμάμενη ο γέρων συνομιλητής μου είπε: «Σας συμπαθώ. Θέλω να κάνω κάτι για να βοηθήσω την Ειρήνη στη Βοσνία και να βοηθήσω τη χώρα σας. Θα σας εμπιστευθώ»

(Σημ. γράφοντος: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν σκέπτεται το εθνικό πρόβλημα της Ελλάδας αλλά το πώς «θα φανεί χρήσιμος στις ΗΠΑ»!)

Συνεχίζει ο υφυπουργός: «Τηλεφωνήστε μου από τα Σκόπια -λέει ο Παπανδρέου στον Χόλμπρουκ- που συνεχίζει: «Είπα στον Παπανδρέου ότι η συμφωνία ήταν έτοιμη και πρότεινα να την ανακοινώσουμε ταυτόχρονα στην Ουάσινγκτον, στην Αθήνα και στα Σκόπια. Συμφώνησε, αλλά μου ζήτησε μόνο να κάνουν οι Αμερικανοί την ανακοίνωση και στις τρεις Πρωτεύουσες… Ο Μακεδόνας υπουργός Εξωτερικών κι εγώ (σ.σ. δηλαδή ο Χόλμπρουκ βάφτισε αμέσως τα Σκόπια Μακεδονία) δώσαμε συνέντευξη τύπου στα Σκόπια. Ύστερα από αίτημα του Παπανδρέου ο Τομ Μίλερ έκανε την ανάλογη ανακοίνωση στην Αθήνα (Σημ. Παν. Παπαγαρυφάλλου: και συγκεκριμένα στη βίλα της Εκάλης, παρισταμένου και συναινούντος του Α. Παπανδρέου), μια ακόμη απόδειξη της βαθιάς επιθυμίας των ηγετών της περιοχής να αφήσουν τις ΗΠΑ να ηγηθούν στην αναγκαστική επιβολή λύσεων σε αυτά τα μακροχρόνια προβλήματα… Ο «γόρδιος δεσμός» του Μακεδονικού είχε πλέον κοπεί»

Αυτά ιστορούσε ο Χόλμπρουκ στο σχετικό του αποκαλυπτικό βιβλίο, προσθέτοντας: «Η παρέμβασή μας έδειξε δυο βασικές αλήθειες για την περιοχή: Οι ΗΠΑ ήταν η μόνη χώρα που θα μπορούσε να εξαναγκάσει όλα τα μέρη να συμφωνήσουν σε μια λύση.» (Το πιο εκτεταμένο κείμενο σε μετάφραση υπάρχει στο «Βήμα της Κυριακής» της 3ης Μαΐου 1988, από το βιβλίο του Χόλμπρουκ).

Το τότε δικό μου σχόλιο κατέληγε: «Τι απάτη του Α. Παπανδρέου για τη διακηρυσσόμενη Εθνική Ανεξαρτησία! Κι όμως, ο «κυρίαρχος» λαός συνεχίζει ακόμη να τον δοξάζει. Είναι για λύπηση…»

Τώρα προσθέτω: Ντροπή του φαύλου και «κυρίαρχου λαού» που δεν τολμά να διεκδικήσει ούτε Εθνική Ανεξαρτησία, ούτε δικαιώματα στη ζωή, ούτε εθνική αξιοπρέπεια ούτε λαϊκή κυριαρχία. Σέρνεται στα τέσσερα!

Σημ.: Στο επόμενο η τέταρτη συνέχεια.

 

 

mm
Π. Παπαγαρηφάλλου
Ο Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου είναι πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων από το 2009. Γεννήθηκε στη Λάρισα. Σ' αυτή την πόλη έζησε τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές, αλλά και για λόγους καταδίωξης, θα σπουδάσει: Πολιτικές Επιστήμες, Νομικά, Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες. Στο διάστημα αυτών των χρόνων ανέπτυξε πλούσια φοιτητική συνδικαλιστική δράση στο χώρο των επιστημόνων, από τη θέση του αντιπροέδρου του Συλλόγου Πτυχιούχων της Παντείου Σχολής, της οποίας γίνεται επιστημονικός βοηθός το 1964 και απολύεται το 1967 λόγω κοινωνικών φρονημάτων. Το 1968 συλλαμβάνεται και αρνούμενος να υπογράψει "Δήλωση" αποκήρυξης του ΚΚΕ εκτοπίζεται για τρία χρόνια στο Παρθένι της Λέρου. Μετά τη μεταπολίτευση θα παραμείνει εκτός των πολιτικών κομμάτων. Η επιλογή αυτή επέδρασε αρνητικά, τόσο στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία όσο και στην κοινωνική αξιοποίηση των επιστημονικών του εφοδίων, και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα οποία λεηλάτησαν διάφοροι άσχετοι κομματικοί. Το 1973 βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών, σε μυστικό διαγωνισμό, για το πρωτότυπο ιστορικό του έργο γύρω από τους γεωργικούς και ναυτικούς συνεταιρισμούς, ενώ το 1991 βραβεύεται ξανά από την Ακαδημία για το συνολικό του έργο, το οποίο αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση. Το 1976, ο Δήμος Αθηναίων τον βραβεύει για την επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση και για τις προτεινόμενες λύσεις των προβλημάτων της. Το 1978 εκλέχτηκε άμισθος υφηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εξ' αιτίας αυτής της εκλογής θα βρεθεί ανακρινόμενος στο 535 γραφείο του Υπουργείου Παιδείας ως "επικίνδυνος κομμουνιστής"! (Ιούλιος του '78). Το 1978 υπήρξε συνιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού "Τοπική Αυτοδιοίκηση" το οποίο κυκλοφορεί ακόμη με άλλη διεύθυνση. Έκανε διαλέξεις και εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και πρωτοστάτησε στην ίδρυση επιστημονικών εταιριών και κινήσεων όπως π.χ. της Εθνικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνος (1964), της εταιρείας Φίλων του Συνεργατισμού (1973) και της Κίνησης Ενεργών Πολιτών (1992), των οποίων διετέλεσε πρώτος γενικός γραμματέας. Δημοσίευεσε δεκάδες επιστημονικές εργασίες και εκατοντάδες άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο για επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Αφήστε μια απάντηση

Top