Είστε εδώ
Αρχική Σελίδα > Ελληνοτουρκικά > Θράκη > Η κινδυνεύουσα Θράκη!

Η κινδυνεύουσα Θράκη!

Του πολίτη Π. Λ. ΠΑΠΑΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ

Προέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων (ΕΕΕΘ)

 

«Η υπάρχουσα επικίνδυνη κατάσταση στη Θράκη και οι δυσοίωνες προοπτικές του μέλλοντος»

Αυτός ήταν ο τίτλος του Ε΄ κεφαλαίου του ιστορικού μου δοκιμίου: «Θράκη. Το Μήλον της Έριδος και ο εθελόδουλος γραικυλισμός του Αθηνοκεντρικού Κράτους» (Έκδοση από την Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων», εκδ. «Πελασγός»-Γιαννάκενας Ι.-2012)

Το δοκίμιο αυτό εκπονήθηκε ως εισήγηση του γράφοντος, η οποία επρόκειτο να γίνει στη Θράκη τον Οκτώβριο του 2012, αλλά ματαιώθηκε γιατί οι εκεί φίλοι της Επιτροπής, μας απέτρεψαν να πάμε γιατί το πολιτικό κλίμα εκ μέρους εγκάθετων του τουρκικού προξενείου ήταν εχθρικό! (βλ. σχετική σημείωση στη σελ. 13).

Ναι! Οι Τούρκοι μπορεί ν’ αλωνίζουν στη Θράκη. Οι αξιωματούχοι τους μπορούν νά πάνε και να προκαλούν, όπως το έκανε και το κάνει και ο δικτάτορας Ερντογάν, τόσο ενώπιον του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας όσο και κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Θράκη.

Η τουρκική θρασύτης υπήρξε τόσο εκκωφαντική και προκλητική ώστε ο Ερντογάν να θέσει το θέμα της επικυρωποίησης της Συνθήκης της Λωζάννης ενώπιον του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσον και ενώπιον του Έλληνος Πρωθυπουργού, κάνοντας λόγο και για τουρκική μειονότητα της Δ. Θράκης.

Τα όσα τόλμησε να αξιώσει ο δυνάστης του τουρκικού λαού προκάλεσαν την δικαιολογημένη και καθυστερημένη αγανάκτηση του σάπιου πολιτικού συστήματος και του χρονίως αρμενίζοντος λαού.

Στην Κομοτηνή εμφανίστηκε ως κομματάρχης των Ελλήνων μουσουλμάνων, ως προστάτης τους και ως θρησκευτικός τους φύλακας και γι’ αυτό τον απεδέχθησαν –όχι όλοι ευτυχώς- με το σύνθημα: «Είσαι ο ηγέτης μας», ενώ αυτός τους αποκαλούσε «ομοεθνείς», μπάζοντας στο ανθελληνικό παιχνίδι και τους 4 Μουσουλμάνους Έλληνες βουλευτές που επιλέγονται από τα Εθνικά ανεύθυνα πολιτικά κόμματα.

Εκεί ο νέος Σουλτάνος παραβίασε και τα διπλωματικά θέσμια εκφωνώντας λόγο εκτός Προγράμματος στο μειονοτικό σχολείο. Θεώρησε την Κομοτηνή Τουρκικό Βιλαέτι!

Για να καταλάβουν οι σαπιοκυβερνώντες όλων αυτών των χρόνων, μαζί με τους εν «αφασία» ψηφοφόρους τους, το πόσο κινδυνεύει η Θράκη και το πόσο βρίσκεται στις αμετακίνητες επιδιώξεις των Τούρκων, παραθέτω από το δοκίμιό μου μόνο δύο ντοκουμέντα (σελ. 61-62).

Πρώτο: Όλοι οι Μουσουλμάνου βουλευτές που αναδεικνύουν τα ανθελληνικά πολιτικά κόμματα ζητούσαν αναφανδόν την αναγνώριση Τουρκικής Μειονότητας»

Δεύτερο: Το 2000 ο επικεφαλής Μουσουλμάνων βουλευτών που θήτευε στην ελληνική βουλή, έγραφε το εξής στο βιβλίο για τον Κεμάλ Ατατούρκ: «Μέγα οδηγέ μας Κεμάλ. Η τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης θα παραμείνει από τους πλέον πιστούς υπερμάχους της Τουρκικότητας στο δρόμο που εσείς χαράξατε χωρίς να παρεκκλίνει από καμία από τις αρχές σας. Στα χώματα εκείνα που γεννηθήκατε και μεγαλώσατε θα συνεχίσει τον αγώνα που ξεκινήσατε εσείς μέχρις εσχάτων»

Αυτά ορκίζονταν οι «Έλληνες» Μουσουλμάνοι βουλευτές εκλεκτοί των ανθελληνικών ελληνικών κομμάτων, τα οποία χρόνια και χρόνια στηρίζει ο σαπιολαός.

Να και η Διακήρυξη του Κεμάλ το 1920: «Σκοπός μας είναι να παραμείνει η Δυτική Θράκη στα χέρια τα τουρκικά σαν ενιαίο σύνολο και σε κατάλληλο χρόνο και ευκαιρία να ενωθεί με τη μητέρα πατρίδα. Οι αδελφοί μας της Δυτικής Θράκης, σε πρώτο βήμα, πρέπει ν’ αγωνιστούν για να κερδίσουν την ανεξαρτησία και την αυτονομία της Δυτικής Θράκης»

Αυτός ήταν ο όρκος του τουρκικού έθνους κι όμως: Χρόνια και χρόνια το αθηναϊκό κράτος των Ελλήνων κάνει το κορόϊδο! Οι πάντες έτρεχαν και τρέχουν για τα βουλευτικά έδρανα και τους υπουργικούς θώκους αποφλοιώνοντας τις μάζες των ψηφοφόρων από κάθε πατριωτικό καθήκον και εθνικό ιδανικό.

Κάποτε οι βενιζελικοί με το διαβόητο ιδιώνυμο του 1929 εξόριζαν και φυλάκιζαν τους κομμουνιστές ως αυτονομιστές της Θράκης και οι «Εθνικόφρονες» εκτελούσαν τούς κομμουνιστές που δεν αποκήρυσσαν τη διαβόητη 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ, το Γενάρη του 1949, για την τερατώδη απόφασή του για αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης.

Καταλήγοντας θα έλεγα ότι η Τουρκία, με οποιοδήποτε καθεστώς, δεν χάνει το στόχο της για την ελληνική Θράκη παρά το γεγονός ότι τόσο ο Πρόεδρος της Ελληνικής δημοκρατίας, όσο και ο Πρωθυπουργός έδωσαν στον τούρκο ιμπεριαλιστή τις πρέπουσες εθνικές απαντήσεις χρόνια και χρόνια το Αθηνοκεντρικό κράτος επέδειξε ασυγχώρητη αβελτηρία για τα εθνικά μας θέματα, που είχαν ως απότοκο την επικίνδυνη διόγκωση των εθνικισμών της Τουρκίας, των Σκοπίων και των Αλβανών σε βάρος της εθνικής μας υποστάσεως.

Ας ελπίσουμε ότι όσοι κυβέρνησαν και όσοι κυβερνούν δεν θα στήσουν μόνοι τους, με την εθνομειοδοτική πολιτική τους, τα ιστορικά ικριώματα! Ως προς τα πολιτικά αποτελέσματα επίσκεψης του τούρκου δυνάστη αυτά είναι:

Πρώτο: Υπενθύμισε σαφέστατα στους Κεχηνότες Έλληνες ότι η Τουρκιά χτυπά την πόρτα της Θράκης, την οποία εποφθαλμιά από δεκαετίες.

Δεύτερο: Η κυβέρνησή του έδωσε τη δυνατότητα να βγει από την ασφυκτική διεθνή σχεδόν, απομόνωση, διαφημίζοντάς τον ανά την Υφήλιο ως… συνομιλητή της Ελλάδας!!

Τρίτο: Του έδωσε τη δυνατότητα να διατηρεί το θέμα «Θράκη» στην επικαιρότητα και να το προπαγανδίζει με άμεση επαφή με τους εκεί Μουσουλμάνους επιστρατεύοντας και τους ψευτομουφτήδες.

Να σημειώσω και το αδιανόητο γεγονός ότι τα διαβόητα ΜΜΕ και ο τύπος των Αθηνών αγνοούν προκλητικά τη δράση της «Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων» (ΕΕΕΘ) μη διαθέτοντας ούτε ένα λεπτό ούτε μια γραμμή!

Χρόνια και χρόνια τιμούν και δοξάζουν τη μπάλα, τα τηλεπαιχνίδια και το πολιτικό κουτσομπολιό! Ποτέ δεν αναφέρθηκαν σε κάποια Ανακοίνωση της Επιτροπής μας για τα Εθνικά Θέματα! Από τότε που ο αείμνηστος πρώτος Πρόεδρος και ιδρυτής της Επιτροπής μας Μ. Στασινόπουλος, και ο πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας μετά την μεταπολίτευση, εγκατέλειψε τα εγκόσμια τα λαλίστατα ΜΜΕ δεν μνημόνευσαν ποτέ την ύπαρξή της! Εθνική Κατάπτωσης.

 

Υ.Γ. Μετά τη χάραξη αυτών των γραμμών, ο Σουλτάνος έδωσε συνέντευξη στο «Βήμα» στην οποία εφημ. επιμένει να ονομάζει τους Μουσουλμάνους της Θράκης «αδελφούς» και να την εξαιρεί από τη Συνθήκη της Λωζάννης, θέτοντας ευθέως θέμα (βλ. φ. της 10/12ου).

 

 

(Visited 13 times, 1 visits today)
mm
Π. Παπαγαρηφάλλου
Ο Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου είναι πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων από το 2009. Γεννήθηκε στη Λάρισα. Σ' αυτή την πόλη έζησε τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές, αλλά και για λόγους καταδίωξης, θα σπουδάσει: Πολιτικές Επιστήμες, Νομικά, Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες. Στο διάστημα αυτών των χρόνων ανέπτυξε πλούσια φοιτητική συνδικαλιστική δράση στο χώρο των επιστημόνων, από τη θέση του αντιπροέδρου του Συλλόγου Πτυχιούχων της Παντείου Σχολής, της οποίας γίνεται επιστημονικός βοηθός το 1964 και απολύεται το 1967 λόγω κοινωνικών φρονημάτων. Το 1968 συλλαμβάνεται και αρνούμενος να υπογράψει "Δήλωση" αποκήρυξης του ΚΚΕ εκτοπίζεται για τρία χρόνια στο Παρθένι της Λέρου. Μετά τη μεταπολίτευση θα παραμείνει εκτός των πολιτικών κομμάτων. Η επιλογή αυτή επέδρασε αρνητικά, τόσο στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία όσο και στην κοινωνική αξιοποίηση των επιστημονικών του εφοδίων, και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα οποία λεηλάτησαν διάφοροι άσχετοι κομματικοί. Το 1973 βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών, σε μυστικό διαγωνισμό, για το πρωτότυπο ιστορικό του έργο γύρω από τους γεωργικούς και ναυτικούς συνεταιρισμούς, ενώ το 1991 βραβεύεται ξανά από την Ακαδημία για το συνολικό του έργο, το οποίο αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση. Το 1976, ο Δήμος Αθηναίων τον βραβεύει για την επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση και για τις προτεινόμενες λύσεις των προβλημάτων της. Το 1978 εκλέχτηκε άμισθος υφηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εξ' αιτίας αυτής της εκλογής θα βρεθεί ανακρινόμενος στο 535 γραφείο του Υπουργείου Παιδείας ως "επικίνδυνος κομμουνιστής"! (Ιούλιος του '78). Το 1978 υπήρξε συνιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού "Τοπική Αυτοδιοίκηση" το οποίο κυκλοφορεί ακόμη με άλλη διεύθυνση. Έκανε διαλέξεις και εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και πρωτοστάτησε στην ίδρυση επιστημονικών εταιριών και κινήσεων όπως π.χ. της Εθνικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνος (1964), της εταιρείας Φίλων του Συνεργατισμού (1973) και της Κίνησης Ενεργών Πολιτών (1992), των οποίων διετέλεσε πρώτος γενικός γραμματέας. Δημοσίευεσε δεκάδες επιστημονικές εργασίες και εκατοντάδες άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο για επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Αφήστε μια απάντηση

Top