Είστε εδώ
Αρχική Σελίδα > Πολιτισμός > Ιστορία > Εργατική Πρωτομαγιά: Το ξεκίνημα του εορτασμού στην Ελλάδα

Εργατική Πρωτομαγιά: Το ξεκίνημα του εορτασμού στην Ελλάδα

τοῦ Ἀθανασίου Κόρμαλη, ἀντιπροέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐνημερώσεως ἐπί τῶν Ἐθνικῶν Θεμάτων

 

Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα της εργατικής τάξης αρχίζοντας από την 1 Μαΐου 1890.

Στην Ελλάδα άρχισαν το 1879 οι πρώτες σημαντικές απεργίες ναυπηγοεργατών και βυρσοδεψεργατών στην Σύρο. Ακολούθησε, το 1882, απεργία Τυπογράφων στην Αθήνα, ενώ σημαντικές απεργίες έχουμε στο Λαύριο (1883, 1887 & 1896).

Το 1898 στον Πειραιά σημειώνεται η απεργία των μηχανεργατών στο εργοστάσιο John και την ίδια χρονιά απεργούν οι καρεκλάδες Αθηνών, Βόλου και Πατρών.

Το 1889 ο Πλάτων Δρακούλης αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στο Ιδρυτικό συνέδριο της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς», ενώ την επομένη χρονιά ιδρύεται με πρωτοβουλία του Σταύρου Καλλέργη ο «Κεντρικός Σοσιαλιστικός Όμιλος», με 10 μέλη.

Την Πρωτομαγιά του 1891 ξεκινά ουσιαστικά ο εορτασμός και στην Ελλάδα με την φωτογράφιση 12 φίλων σοσιαλιστών με τον Καλλέργη «σαν συμβολική συμμετοχή στην παγκόσμια εκδήλωση». Την επομένη χρονιά, την πρωτομαγιά, περίπου 30 σοσιαλιστές με επικεφαλής τον Σ. Καλλέργη συγκεντρώθηκαν στο αρχαίο Στάδιο (στην θέση του οποίου κατεσκευάσθη κατόπιν το Παναθηναϊκό Στάδιο) και κατήγγειλαν το «άθλιο πλουτοκρατικό σύστημα».

Με πρωτοβουλία του «Σοσιαλιστικού Συλλόγου» και της Εφημερίδος του, «Σοσιαλιστής» τιμήθηκε το 1893, η Πρωτομαγιά με συγκέντρωση 500 εργατών την Κυριακή 2 Μαΐου στο αρχαίο στάδιο και ομιλία του Καλλέργη για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

       Εγκρίθηκε Ψήφισμα με το οποίο ζητείτο να κλείνουν τα καταστήματα την Κυριακή, να εφαρμοσθεί 8ώρο (από 12 ώρες) στους εργάτες και να απαγορευθεί η εργασία στους ανηλίκους, να συντρέχονται οι παθόντες, εν εργασία, εργάτες από το κράτος, και το οποίο (ψήφισμα) επιδόθηκε στην Βουλή (1-12-1893) και λόγω της αρνήσεως παραλαβής του από τον Πρόεδρό της, ο Καλλέργης το διάβασε στα θεωρεία του κοινού. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στα Δικαστήρια καταδικασθείς σε 12 ημέρες φυλάκιση.

Σημαντικός ήταν ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς από τον «Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο» και την ομάδα του Πλάτωνα Δρακούλη (1894), οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο μαζί με πολλούς εργάτες και τις οικογένειές τους. (Το 1912 ο Δρακούλης ανέφερε σε εφημερίδα ότι το πλήθος τότε έφθανε τα 5.000 άτομα).

Γύρω-γύρω από τους συγκεντρωμένους παρακολουθούσε δύναμη πεζών και εφίππων Χωροφυλάκων. Μίλησαν οι Δρακούλης και Καλλέργης και στην συνέχεια οι σοσιαλιστές Ε. Μαρκαντωνάκης και Δ. Γραμματικός, ενώ την Οργανωτική Επιτροπή του εορτασμού απετέλεσαν οι Συνοδινός, Αποστολίδης, Ματιάτος, Ζούλας, Μποφινάς, Παπαδημητρίου και Μάργαρης. Ενεκρίθη Ψήφισμα με σχεδόν τα ίδια, με την προηγουμένη χρονιά, αιτήματα.

Τα μηνύματα της Πρωτομαγιάς και η αγωνιστική διατήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων παραμένουν πάντοτε επίκαιρα, ιδιαιτέρως σήμερα, που στην άγρια εποχή των Μνημονίων μεθοδεύεται αθόρυβα και ύπουλα η δημιουργία εργασιακού Μεσαίωνα και ο παραμερισμός κάθε εργασιακού δικαιώματος.

 

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ.

 

Το Δικαίωμα στην Εργασία αποτελεί την σημαντικότερη εκδήλωση του συγχρόνου κοινωνικού κράτους δικαίου. Η δυνατότητα απασχόλησης αποτελεί προϋπόθεση για την απόκτηση και απόλαυση πλήθους άλλων δικαιωμάτων και την κοινωνική ανάπτυξη του ατόμου.

Η προστασία του δικαιώματος της εργασίας αποτελεί την πεμπτουσία του κοινωνικού Κράτους και η σημασία του έγκειται στο γεγονός ότι εκφράζει – όπως προαναφέραμε – ένα σύνολο μερικοτέρων δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα για αμειβόμενη εργασία, για αξιοπρεπείς όρους εργασίας, για ασφαλείς συνθήκες εργασίας, για την προστασία της θέσης εργασίας κ.ά.

Με το αρ. 22 παρ. 1 εδ. α΄ του ισχύοντος Συντάγματος κατοχυρώνεται η υποχρέωση του Κράτους να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την διαμόρφωση μιας κοινωνικής, οικονομικής και εργασιακής δομής του Κράτους, ώστε να υπάρχουν συνθήκες απασχόλησης, που να εξασφαλίζουν αφ’ενός την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων και αφ’ετέρου την δυνατότητα πλήρους ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους. Η συνταγματική προστασία της εργασίας υλοποιείται και με άλλες διατάξεις (όπως η παρ. 4 του αρ. 22, που αναφέρεται στην ελευθερία της εργασίας, την παρ. 1 του αρ. 5, η οποία αφορά στην προστασία της ανάπτυξης της προσωπικότητας) κ.ά.

(Visited 21 times, 1 visits today)
mm
Αθ. Κόρμαλης
Γεννήθηκα στήν Ἀθήνα τό 1958 καί μεγάλωσα στόν Δῆμο Ζωγράφου. Πτυχιοῦχος Νομικῆς Ἀθηνῶν καί Δημοσίου Δικαίου καί Πολιτικῶν καί Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν. Ὑπηρέτησα στό πολεμικό Ναυτικό (Γραφεῖο Δικαίου Θαλάσσης Ὑπ.Ἐξ.) Ἕνα ταξίδι (1984) (μέ ἀφορμή ἀγῶνες Στίβου), στήν Στάρα Ζαγόρα καί τήν Φιλιππούπολη, καθώς καί μία ἀποστολή στήν Νοτ. Ἰταλία καί Σικελία (στούς Ἑλληνοφώνους καί τούς Ἀρβανίτες) ἦταν ἡ ἀφορμή νά ξεκινήσει ἡ βαθύτερη ἐνασχόληση μέ τήν Ἑλληνική Γραμματεία, τόν Πολιτισμό, τήν Ἱστορία, τήν Παράδοση τήν Γλῶσσα τήν προσπάθεια γιά τά Δίκαια τῶν ἑλληνικῶν μειονοτήτων, ἑλληνοφώνων καί Ἀποδήμων. Μακρυά (πολύ μακρυά...) ἀπό τά κόμματα ἀπό τό 1979, πίστεψα στόν ἀγῶνα τήν ἀγωνία καί τήν προσφορά τῶν συλλόγων (συν+λόγος) μέ συνεχή δράση, διάλογο, συνεργασία καί σεβασμό στήν γνώμη τοῦ ἄλλου. Ἀνατ. Ρωμυλία, Νοτ. Ἰταλία (Ἀπουλία, Καλαβρία, Σικελία), Παλαιστίνη, Μοναστήρι, Βορ. Ἤπειρος, Ἕδρες διδασκαλίας τῆς Ν. Ἑλληνικῆς, στά ξένα Πανεπιστήμια, Ἑλληνικές Κοινότητες τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ἦταν τά ἐρεθίσματα καί οἱ σταθμοί ἐμπειριῶν γιά τήν διάσωση τοπικῶν ἑλληνικῶν διαλέκτων, τήν διάδοση τῆς Ν. Ἑλληνικῆς καί τῆς λαϊκῆς μας παράδοσης. Ἱδρυτικό μέλος σέ συλλόγους καί ἑνώσεις («ΕΝΩΣΗ ΧΕΙΜΑΡΡΙΩΤΩΝ», «Ἰνστιτοῦτο Δια-βαλκανικῶν Σχέσεων» κ.ἄ.) Πρόεδρος στόν Ἐπιστημονικό Σύλλογο Νέων τῶν Ἀμπελοκήπων (ΕΣΝΑΜ) τῶν Ἀθηνῶν (ΕΣΝΑ), στόν ΟΔΕΓ (Ὀργανισμό γιά τήν Διάδοση τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης). Συγγραφέας βιβλίων σχετικῶν μέ τίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες: (Ἀνατ. Ρωμυλία, Ἀνατ. Θράκη) τήν Ἑλληνική Ἱστορία, (Σκιαδικά, Μάχη Μαραθῶνος, Ἐκτέλεση Ἰ. Δραγούμη), τά Ἑλληνικά Δίκαια στό Αἰγαῖο Πέλαγος, (Ἡ ἀπάντηση στήν τουρκική πρόκληση) τήν Ἀντίσταση στήν Βορ. Ἤπειρο. Καί ἡ Ἰθάκη νά φαντάζει ἀκόμη μακρυά... Οἱ ἐμπειρίες πολλές, ἡ ἠθική ἱκανοποίηση μικρή. Κανείς δέν ξέρει ἄν καί τί πετύχαμε σ’αὐτήν τήν προσπάθεια. Ὅμως, σίγουρα, ἡ συνείδηση εἶναι καθαρή καί ἥσυχη...

Αφήστε μια απάντηση

Top