Είστε εδώ
Αρχική Σελίδα > Slider > Ανυπόστατη νομικά η «Ενδιάμεση Συμφωνία» του 1995 μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων

Ανυπόστατη νομικά η «Ενδιάμεση Συμφωνία» του 1995 μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων

Του Πολίτη Π.Λ. Παπαγαρυφάλλου

(Προέδρου Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

Κύριε διευθυντά,

εν όψει των πολλών γενομένων και γραφομένων γύρω από την περίφημη «Ενδιάμεση Συμφωνία» της 13ης Σεπτεμβρίου 1995, ανάμεσα στην Ελλάδα και τα Σκόπια, θεωρώ αναγκαίο να ενημερώσω τους αναγνώστες της εγκρίτου εφημερίδας σας ότι: Αυτή η εθνοζημιογόνος, για τα ελληνικά συμφέροντα, συμφωνία υπήρξε μια πολύ ιδιόρρυθμη συμφωνία τόσο ως προς την προώθησή της όσο και ως προς τον τρόπο γνωστοποίησής της στα ενδιαφερόμενα «Μέρη». Γράφω «Μέρη», γιατί για πρώτη φορά στα διπλωματικά χρονικά, για αγνώστους λόγους, δεν αναφερόταν στα συμβαλλόμενα κράτη –Ελλάδα-Σκόπια–, αλλά στα «Συμβαλλόμενα Μέρη».

Επρόκειτο για μια συμφωνία, η οποία ήταν κλασικό υπόδειγμα ιστορικού συμβιβασμού, ο οποίος άνοιγε το δρόμο για την παραχώρηση του ονόματος από το «ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ» στο «ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ» δηλαδή από την Ελλάδα στα Σκόπια.

Προέβλεπε την απαγόρευση της χρήσεως των ελληνικών-Μακεδονικών συμβόλων (Ήλιο της Βεργίνας κ.λπ.), με την παράλληλη τροποποίηση του Σκοπιανού Συντάγματος και κάθε τι που περιείχε αλυτρωτικές επιδιώξεις ως προς την εθνότητα και τις εδαφικές διεκδικήσεις.

Ήταν τόσο κωμικοτραγική αυτή η «ανώνυμος» συμφωνία των συμβαλλομένων «Μερών», ώστε στο εξωτερικό της Σκοπιανής πρεσβείας να υπάρχει η επιγραφή FYROM και στο εσωτερικό της εξώπορτας η επιγραφή: «REPUBLIC OF MACEDONIA» (Δημοκρατία της Μακεδονίας).

Το «ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ» δηλαδή τα Σκόπια παραβίασαν όλες τις δεσμεύσεις για την απάλειψη των συμβόλων και των εδαφικών, διεκδικήσεων και στην πορεία του χρόνου προσέθεσαν και αλλά ανιστόρητα (Αγάλματα Αλεξάνδρου κ.τ.λ.).

Μόλις υπογράφτηκε η συμφωνία τα Σκόπια έσπευσαν να επικοινωνήσουν με την Ελλάδα και τον κόσμο ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Αυτή η συμφωνία υπήρξε έργο του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών Ρ. Χόλμπρουκ, ο οποίος σε βιβλίο του που έγραψε το 1998, αφηγήθηκε το πως συντάχθηκε και πως ανακοινώθηκε στη βίλα του ασθενούντος πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου: «Προσγειωθήκαμε στην Αθήνα αργά το πρωΐ της 4ης Σεπτεμβρίου 1995, ο Κρις Χιλ και ο ασκών καθήκοντα πρεσβευτή στην Αθήνα Τομ Μίλερ συνέταξαν ένα σχέδιο ανακοίνωσης μεσα στο αυτοκίνητο που μας μετέφερε… Όταν φθάσαμε στη βίλα της Εκάλης δεν είδαμε πουθενά τον Παπανδρέου. Αντί γι’ αυτόν μας υποδέχθηκε η κ. Παπανδρέου με ένα εκπληκτικό, σχεδόν διαφανές κουστούμι-πιζάμα… Την τράβηξα κατά μέρος… Της είπα ακόμη ότι ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να γράψει ιστορία εκείνη την ημέρα… Ο Παπανδρέου… δεν έμοιαζε σε θέση να αποφασίσει… Ζήτησε να κάνουν οι Αμερικανοί την ανακοίνωση… Την έκανε ο Τ. Μίλερ στη βίλα του Παπανδρέου… Ο «Γόρδιος Δεσμός» του Μακεδονικού είχε πλέον κοπεί»!

Έτσι υπογράφτηκε και συντάχθηκε η «Ενδιάμεση Συμφωνία», πάνω στην οποία πάτησαν οι Σκοπιανοί, η οποία όμως ήταν και εξακολουθεί να είναι νομικά ανυπόστατη αφού δεν έτυχε της εγκρίσεως της Βουλής των Ελλήνων, γιατί δεν εισήχθη προς ψήφιση.

Κατά το άρθρο 28 παράγρ. 1 του Συντάγματος, η «Ενδιάμεση Συμφωνία», ως διακρατική, έπρεπε να επικυρωθεί από τη Βουλή για να γίνει νόμος και πιο πέρα ως περιέχουσα οικονομικά ζητήματα (άρση εμπάργκο κ.τ.λ.) υπήρχε πρόσθετος λόγος να επικυρωθεί από την ίδια ως «Συνθήκη Εμπορίου» κατά το άρθρο 36 παράγρ. 2 του Συντάγματος.

Αυτή όμως η συνταγματική υποχρέωση δεν τηρήθηκε όπως προκύπτει από το 31ης Μαρτίου 2010 απαντητικό έγγραφο 1386 της Γενικής Διεύθυνσης, Νομοθετικού έργου της Βουλής, το οποίο καθιστούσε γνωστό ότι: «Η Ενδιάμεση Συμφωνία Ελλάδας-Σκοπίων του έτους 1995 δεν έχει επικυρωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων» (Για τα θιγόμενα εδω ζητήματα και γεγονότα βλ. το έργο μου: «Το χρονικό της Εθνικής μειοδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας στη δεκαπενταετία 1990-2005», εκδ. Γεωργιάδη, Αθήνα 2005, σελ. 194-198, 204-215 και 326-327).

Εν κατακλείδι σημειώνω ότι τα Σκόπια έσπευσαν, λόγω επωφελούς γι’ αυτά συμφωνίας, να την ενσωματώσουν στο συνταγματικό τους κείμενο, ενώ στην Ελλάδα δεν έγινε καν νόμος του Κράτους.

Καταλήγοντας ως προς την ουσία του προβλήματος έχω την εδραία πεποίθηση ότι οι Σκοπιανοί δεν πρόκειται να κάνουν βήμα πίσω ως προς το όνομα της Μακεδονίας.

Γαλουχήθηκαν από το 1944 με την ενσυνείδητη ιστορική και εθνολογική αυταπάτη ότι είναι «Μακεδόνες» κατοικούντες στη Μακεδονία, που όμως εποικίσθηκε από τη δυναστεία των βασιλέων του Άργους, τους Τημενίδες.

Όμως επιμένουν και θα επιμένουν παραχαράσσοντας την Ιστορία, την Εθνολογία και τα ταφικά ευρήματα.

Μεγάλωσαν οι γενιές τους με το όπιο του ψευδομακεδονισμού, εισπνέοντας το χλωροφόρμιο του κλεψίτυπου μακεδονισμού.

Ευχαριστώ, για την φιλοξενία.

 

(Visited 7 times, 1 visits today)
mm
Π. Παπαγαρηφάλλου
Ο Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου είναι πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων από το 2009. Γεννήθηκε στη Λάρισα. Σ' αυτή την πόλη έζησε τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές, αλλά και για λόγους καταδίωξης, θα σπουδάσει: Πολιτικές Επιστήμες, Νομικά, Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες. Στο διάστημα αυτών των χρόνων ανέπτυξε πλούσια φοιτητική συνδικαλιστική δράση στο χώρο των επιστημόνων, από τη θέση του αντιπροέδρου του Συλλόγου Πτυχιούχων της Παντείου Σχολής, της οποίας γίνεται επιστημονικός βοηθός το 1964 και απολύεται το 1967 λόγω κοινωνικών φρονημάτων. Το 1968 συλλαμβάνεται και αρνούμενος να υπογράψει "Δήλωση" αποκήρυξης του ΚΚΕ εκτοπίζεται για τρία χρόνια στο Παρθένι της Λέρου. Μετά τη μεταπολίτευση θα παραμείνει εκτός των πολιτικών κομμάτων. Η επιλογή αυτή επέδρασε αρνητικά, τόσο στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία όσο και στην κοινωνική αξιοποίηση των επιστημονικών του εφοδίων, και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα οποία λεηλάτησαν διάφοροι άσχετοι κομματικοί. Το 1973 βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών, σε μυστικό διαγωνισμό, για το πρωτότυπο ιστορικό του έργο γύρω από τους γεωργικούς και ναυτικούς συνεταιρισμούς, ενώ το 1991 βραβεύεται ξανά από την Ακαδημία για το συνολικό του έργο, το οποίο αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση. Το 1976, ο Δήμος Αθηναίων τον βραβεύει για την επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση και για τις προτεινόμενες λύσεις των προβλημάτων της. Το 1978 εκλέχτηκε άμισθος υφηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εξ' αιτίας αυτής της εκλογής θα βρεθεί ανακρινόμενος στο 535 γραφείο του Υπουργείου Παιδείας ως "επικίνδυνος κομμουνιστής"! (Ιούλιος του '78). Το 1978 υπήρξε συνιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού "Τοπική Αυτοδιοίκηση" το οποίο κυκλοφορεί ακόμη με άλλη διεύθυνση. Έκανε διαλέξεις και εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και πρωτοστάτησε στην ίδρυση επιστημονικών εταιριών και κινήσεων όπως π.χ. της Εθνικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνος (1964), της εταιρείας Φίλων του Συνεργατισμού (1973) και της Κίνησης Ενεργών Πολιτών (1992), των οποίων διετέλεσε πρώτος γενικός γραμματέας. Δημοσίευεσε δεκάδες επιστημονικές εργασίες και εκατοντάδες άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο για επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Αφήστε μια απάντηση

Top